سرزمین آسورا

در دنیای دور، در سرزمینِ به نام آسورا، درخت عظیم و کهنِ به نام دریافت وجود داشت. این درخت هزاران سال عمر کرده بود و در زیر سایه­اش، مردم میتوانستند آرزو های خود را برآورده کنند. اما این آرزوها به قیمت از دست دادن چیزهای ارزشمند در زنده گی بودند.

پسر کوچک به نام بهرام دریک خانواده خوب و مهربان زندگی می کرد. او آرزو داشت پسر ثروتمند و قدرتمند شود. به این دلیل نزد درخت دریافت رفت. وقتی او نزدیک درخت شد.  درخت دریافت با صدای عمیق و ملایم به او گفت: بهرام آیا شما آرزویی دارید؟  آیا شما می دانید که هر چیز بها دارد؟  شما آماده هستید؟

بهرام نخواست فرصت را از دست بدهد، گفت: بلی، من آماده ام و می خواهم یک بچه ثروتمند و قدرتمند شوم.

درخت با آرامی شاخه اش را به سوی بهرام دراز کرد و یک میوه طلایی در دستش گذاشت و گفت:  این میوه را بخور و آرزویت را بگو؛ اما فراموش نکن که هیچ آرزویی بدون هزینه نیست. بهرام میوه را گرفت و با شوق فراوان آن را خورد. همان لحظه، خود را در قصر همچو یک شهزاده یافت، پول بیشمار و ثروت بی پایان به دست آورد و به عنوان یکی از قدرتمند ترین مردان سرزمین شناخته شد. اما کسی با او دوست نمی شد و دوستانش را آهسته آهسته از دست می داد و در نهایت ثروت و قدرت به بهایی از دست دادن محبت و دوستی  خانواده­اش و مردم ساده و فقیر شد که بهرام در بین شان بزرگ شده بود. با گذشت زمان بهرام تنها شد و فهمید که تنها به دنبال آرزو های مادی رفته است و دیگرهیچکس در کنار او نیست. حتی در شب های تاریک، وقتی به قصر مجلل خود نگاه میکرد، احساس تنهایی و بی کسی میکرد. بهرام به یاد درخت (دریافت) افتاد و دوباره به سوی آن رفت. درخت گفت: بهرام آیا فهمیدی حقیقت زنده گی در چیست؟

بهرام با چشمان پر از اشک گفت: من به دنبال چیزهایی رفته بودم  که ارزش نداشتند و حالا فهمیدم من تنها به عشق و دوستی نیاز دارم.

درخت به بهرام لبخندی زد و گفت:

بهرام!

انسان زمانی قدر زندگی و محبت را درک می کند که به رشد و آگهی دست یابد. به همین دلیل من یک فرصت دوباره به تو میدهم. بهرام از درخت خواست تا همه چیز را به حالت اول باز گرداند و درخت این کار را کرد.

بهرام با قلب پر از محبت به دنیایی واقعی برگشت. او به مقام و ارزش انسانها نیز پی برد. از آن روز به بعد، بهرام زندگی­اش را صرف کمک به دیگران کرد و دیگر هرگز به دنبال ثروت و قدرت نبود. او فهمید که گاهی برای یافتن حقیقت باید چیزی را از دست بدهی، اما آنچه که پس از آن به دست می آید بی قیمت است.

فرنگیس حسینی