دوست خوب لحظه ها

یک روز پدر طاها بیرون رفته بود، وقتی به خانه برگشت برای طاها لوازم بازی آورده بود و در بین آنها یک کتاب هم بود، وای چه کتابی بود!  پر از نقش و تصویر. طاها گفت: تشکر پدر جان.  کتاب را گرفت ورق زد ورق زد و چند تصویر را به دقت تماشا کرد؛ اما بعد از چند دقیقه رو به پدرش کرد و گفت: این چه است؟ پدرش گفت: کتاب است. بچیم! بعضی کتاب ها قصه های خوب را بیان می کنند و بعضی دیگر تصویرهای خوب را به ما نشان می دهند تا بیاموزیم. من از تو می خواهم کتاب بخوانی و نوشتن را یاد بگیری. طاها گفت: درست است؛ اما چگونه یاد بگیرم؟

پدرش گفت: مادرت می تواند به تو کمک کند تا خواندن و نوشتن را یاد بگیری. طاها گفت: خوب است، کتاب را گرفت به پیش مادرش رفت تا به او نشان بدهد، وقتی مادرش کتاب را دید گفت: وا چه کتاب قشنگ و چه تصویر های مقبول! این تصویرها مثل طاها من زیبا استند.

طاها گفت: تشکر مادر جان! تو همرای من کمک می کنی؟  پدر گفت من باید خواندن و نوشتن را یاد بگیرم.

مادرش گفت: حتمن من با تو کمک می کنم. پدر جان راست می گوید ما به خواندن و نوشتن ضرورت داریم. می دانی! کتاب دوست خوبی لحظ هاست. آدم ها اگر با کتاب دوست شوند هیچ وقت تنها نمی مانند؛ چون کتاب تنها دوست است که همیشه با ما می باشد.

طاها گفت: خی مادر جان من این را حتمن به ماما عبدل می گویم تا کتاب بخرد و ها به دوست های دیگرم هم زنگ می زنم و می گویم که به پدر و مادر شان بگویند که بجای موترک کتاب بخرند تا همیشه دوست داشته باشند. مادرش گفت: بلی طاها، فردا به دوستانت زنگ بزن و حتمن  برای شان بگو.

 طاها گفت: مادر! من فردا به اسرا، صوفیه، مصطفی، محمد، هیلین، الطاف و دوست دیگرم که تو گفته بودی ایمان نام دارد زنگ می زنم و می گویم که به مادر و پدر شان بگویند که کتاب بخرند و همیشه کتاب بخوانند تا دوست داشته باشند و مثل من تنها نباشند، از این به بعد من هم دوست می داشته باشم.

مادر گفت: درست است طاها جان، فردا به دوست هایت زنگ می زنیم. حالا وقت خواب است و تو باید کتابت را بخوانی! طاها کتابش را گرفت و به تصویر هایش نگاه کرد تا اینکه به خواب رفت.

طاها از آن به بعد هر شب کتابش را ورق می زند و به تصویر های زیبا نگاه می کند تا اینکه به خواب می رود. او با دوست نو خود خیلی خوشحال است.

اونا اونجه موندند و ما بیومدیم.

مهوش عادلی

1402/7/2