Tag Archives: ادبیات

بیست و یکمین دور کتابخوانی مجله درواز به کتاب «توتم‌پرستی» نوشته دکتر علی شریعتی اختصاص یافته بود، و توسط فرنگیسی حسینی که خلاصه آن به شرح زیر است، بیان شد. توتم یعنی یک نشانه یا چیزی که انسان هویت خود را در آن پیدا می‌کند. در گذشته، توتم می‌توانست یک حیوان، درخت یا نشانه‌ای باشدContinueContinue reading “کتاب توتم‌پرستی در بیست و یکمین دور کتابخوانی مجله درواز”

چند ماه گذشته بود و خرس به بچه اش آموزش می داد تا دست هایش را خودش بشوید و تشناب برود، زیرا خرسِ کوچک، حالا حالاها بزرگ شده بود و این کارها را می توانست خودش به تنهایی انجام بدهد. هر بار که مادرش او را بالای کمود می نشاند؛ خرسک اشک می ریخت اماContinueContinue reading “خدا حافظ پمپر!”

بستمین دور کتابخوانی مجله درواز به کتاب “غربت (سرزمین دیگران)” نوشته لیلا سلیمانی و با ترجمه محمدعلی محمدصادقی اختصاص یافته بود. صحبت ها و روایت هایی از کتاب بگونه اختصار و مشرح از طرف سیدفاضل سیدی به شنوندگان بیان شد. کتاب حاوی تجربه دو جوان برخاسته از دل جنگ بوده و اینکه چگونه ممکن استContinueContinue reading “کتاب غربت (سرزمین دیگران) در بیستمین دور کتابخوانی مجله درواز”

دوستان او نجیب زاده گان بودند که گاهی به او رشک می بردند، بعضی ها هم از آینده درخشان او سخن می گفتند. بهترین مشوق او مادرش بود. آهنگ های داخلی و خارجی زیاد می شنید وقتی آهنگ را از رادیو می شنید آرزو می کرد روزی در مملکت منحیث آوازخوان با استعداد و خوش صدا مطرح باشد.

کتاب قلعه حیوانات نوشتهٔ جورج اورول یکی از آثار مهم قرن بیستم است. این اثر یک رمان تمثیلی است که با زبان ساده اما عمیق، نحوهٔ شکل‌ گیری و انحراف قدرت در جوامع دیکتاتوری را به تصویر میکشد و نشان میدهد که چگونه آرمان‌ های آزادی‌ خواهانه مردم با گذشت زمان و در سایه خودکامگیContinueContinue reading “نگاهی بر رُمان قلعه حیوانات”

۲ حمل ۱۴۰۵ ه.ش شانزدهمین دور برنامه کتابخوانی مجله درواز به تجلیل از مؤفقیت یکی از نوجوانان که اخیراً از مکتب آنلاین فراغت حاصل کرده است، اختصاص یافت. در این دور برنامه کتابخوانی و بمناسب واقع شدن عید فطر و روز نوروز بگونه همزمان، و تجلیل آنها، این نوبت به تجلیل از یکی از مهمترینContinueContinue reading “آموزش از راه دور، نوری از دریچه بلند برای دختران افغانستان”

حین گرماگرم جنگ در پشت تلیفون به مادرش میگوید “آب به جوش می آید و درخت به برگ، اما من به خانه بر نمیگردم.” و از مادرش میخواهد نزد شخص معین رفته، خواستار تبدیلی اش به تالقان، مرکز ولایت تخار گردد. در نهایت پسرش شهید، کمرش خمتر، شوهرش منزوی تر، عروسش درمانده تر میشود. جنگ این خانواده نیم جان را بساده گی نابود میکند. نویسنده ادامه میدهد که او در مورد همه چیز گفت؛ بجز کمر خمیده اش.

مثال طاها و والدینش بسیار شبیه نوجوانان و والدین دروازی است که بصورت مشخص از فرزند میخواهند در رشته مشخص تحصیل کند. حالانکه دنیای هردو بسیار زیاد متفاوت هستند، مثل جهان فارسی و انگلیسی برای طاها و والدینش. جهانیکه هریک از طرفین فهم مشخص خودرا از آن دارند. نمونه دیگر آنست که پدر و مادر در مقابل فرزند قرار میگیرند و از او میخواهند که حتمی داکتر، انجینیر و یا عالم دین شود. بیخبر از آنکه فرزند شان دنیای دیگر، هرچند مجازی به خود ساخته است و غرق آنست.

رود آمو از وجود پاکشان لبریز شد
در حقیقت پایدارند مردم درواز ما