سگ با ادب

در خانه ی تِیتُک یک سگ است. او ریکس نام دارد. خیلی با ادب است، او همیشه آرام نشسته و به کسی ضرر نمی رساند و از خانه آنها محافظت می کند. ریکس نمی گذارد کسی به خانه و اموال آنها به چشم چپ نگاه کند. اما وقتی تیتک می خواهد با دوستش رعنا بازی کند، ریکس کوچک نمی گذارد رعنا داخل حولی آنها شود. به این دلیل تیتک و رعنا از ریکس خفه شده دیگر با  او دوست نمی باشند و خوشش شان نمی یاید با او قصه کنند.  تیتک می گوید: این حیوان را دور کنید! چون من او را دوست ندارم. تیتک بعضی اوقات او را می زند تا دیگر نزدیک آنها نیاید؛ چون او فکر می کند سگ ها حیوانات خوب نیستند.

تیتک هر قدر می گوید که این حیوان را دور کنید، کسی به او و سخنان او گوش نمی کند. تیتک خسته می شود و می رود نزد مادرش و می گوید: مادرجان! من می خواهم این ریکس را از این جا دور کنم. او را خوش ندارم. مادرش می خندند و می گوید: چرا بچه ی نازنین مادر؟ تیتک با قهر می گوید: چون ریکس نمی گذارد رعنا با من بازی کند، مادرش متوجه می شود که تیتک این را نفهمیده که رعنا برای ریکس نا آشناست. پس او کسی را که نشناسد اجازه نمی دهد، داخل محوطه صاحبان او شود. او خود را محافظ خانه و تیتک می داند و نمی گذارد بیگانه ها وارد خانه آنها شوند. مادر تیتک به بچه اش می گوید: بچه مقبولم! تو باید رعنا را به ریکس معرفی کنی تا ریکس دوست تو را بشناسد و اجازه دهد تا وارد خانه شود.

مادر تیتک به او می گوید: بچیم! سگ ها همیشه با وفا هستند و همیشه از صاحبان خود محافظت می کنند. پس ما باید ریکس را دوست داشته باشیم و از او یاد بگیرم که در کار خود وفا دار باشیم و به کسی خیانت نکنیم.

بعد از آن تیتک رعنا را به ریکس معرفی کرد و ریکس هم اجازه داد تا رعنا داخل خانه شود و با تیتک بازی کند.

تیتک با دوستش رعنا همیشه بازی می کند و ریکس هم متوجه آنها است که کسی به آنها ضرر نرساند. آنها بعضی اوقات هم با ریکس قندول هم بازی می کنند. آنها خیلی خوشحال اند.

اونا اونجه موندن و ما بیومدیم.

مهوش عادلی

2023/4/7

البانیا