Tag Archives: درواز

تازه دردش را فهمیده بودیم. ساعتی که همیشه برای داشتنش افتخار میکرد و ما هم حسرت نداشتن همچون ساعتِ خرابه را میخوردیم، ولی هیچ وقت از او نمی پرسیدیم ساعت چند است. هیچ کس.
توجه نکردن به ساعتش، یعنی اینکه او هم نداشت. و ما هم نمی خواستیم او بالای ما فخرفروشی کند، و ما در مقابل حس ناداری کنیم.

در آغاز قرن نوزدهم، درواز هنوز به عنوان یک دولت نسبتاً قوی تلقی می شد. در دهه ‌های 1820 و 1830، قلمروهای قراتگین و درواز تحت حاکمیت درواز متحد شدند.

غلام حسین فرزند میرزا صابر که در سال 1261 هجری قمری در ولسوالی نسی درواز دیده به جهان گشود و در سال 1327 هجری قمری در همان دیار به رحمت حق پیوست. علوم متدواله را در زادگاه خود فرا گرفت و عالم بزرگ شد، حسینی مثل سایر هموطنان طبع بلند و عالی داشت و اشعارادامهادامه خواندن «غلام حسین حسینی»