Tag Archives: ادبیات

طاها با مومه اش همیشه مشوره می کند. مومه جان! من بیرون بروم؟ مومه ­اش هم می گوید: درست است برو! یا انجام بده! ولی زیاد در بیرون نباش؛ چون تو باید نوشته کنی، قصه بخوانی، کارتون ببینی، نان بخوری و خواب کنی.

رعنا که از شخصیت داکتر خوشش آمده بود، با چشمان کوچک آبی اش لُق لُق به چشمان داکتر نگاه میکرد و با دقت به حرف های داکتر گوش می داد. نظم و پاکی معاینه خانه و کمک کردن او به دیگران برای رعنا خوشایند بود

متاسفانه خانم اسپ هم گفت: بچه­ی طاووس در وقت نان کارتون نمی بیند. آقای زاغ دو پای داشت، دوی دیگه هم قرض کرد و پیش دوست قدیمی اش آقای خر رفت تا از زبان او در مورد بچه اش بشنود.

تلیفون را گرفت و در گوگل نوشته کرد که چارتمبون چیست؟ اما گوگل هیچ چیز نیاورد. باز نوشته کرد در کجا زندگی می کند؛ ولی گوگل هیچ معلومات نیاورد. طاها افسرد شد واقعن این چی است و چرا گوگل نمی داند که چارتمبون چیست؟

قهوه‌ای تلخ مرا یاد تو می‌اندازد

بازهم دل به خیالات تو می‌پردازد

و کنون ثانیه‌هایم رد پا بگرفتست

و به این رفتن تو دل همه‌را می‌بازد

عزیزان یاد ما را در دل و در دیده بگذارید

هوای عطر گلزارم ز نابودی بقا دارید

نفس هایم هوای پر ز باران زمستانی

دو دستم را ز سرمای زمستانی نگهدارید

علی حسین عرفانی در قریه آرورد والسوالی نسی درواز بدخشان به دنیا آمده است. وی دورانی کودکی و نوجوانی را در زادگاه خود گذراند و مکتب را در همان دیار به اتمام رسانیده است.

او سابه سیه برقع شه بالا کُنَمی 

وَعشوه گریش دلکمه شیدا کُنَمی 

بسیارگفتم که کم کن این قهقه را 

پیش همگی خودکشه رسوا کنمی

امغلک دلمه عجب رفتن علیا وامی

بی بری آن گل خوشبو و زیبا وامی

برخیال لب لعلی حیاتم گل سرخ

ای لب لعل حیاتم رخ زیبا وامی