Tag Archives: درواز

رود آمو از وجود پاکشان لبریز شد
در حقیقت پایدارند مردم درواز ما

مجله درواز، وارد دومین سال فعالیت خویش شد و دومین سالگرد تاسیس خویش را تجلیل کرد. این مجله که فراهم سازی عرصه برای نشر آثار و دست نوشته های جوانان و بزرگان، تقویت بنیه های علمی و اجتماعی درواز، ترویج دانش پژوهی اجتماعی، تقویت سواد و دانش عمومی، و توسعه سطح زندگی اجتماعی با توجه به سطح سواد امروز را از اهداف و رسالت خویش عنوان نموده، از تکثرگرایی و تنوع افکار میان مردم این دیار حمایت میکند.

نیکو کمی فکر کرد و تصمیم گرفت که به توصیه ‌ی پرنده عمل کند. اولین قدمش را برداشته و با دقت از سنگ‌های کوچک‌ عبور کرد. گاهی بر روی سنگ ‌ها لغزید؛ اما دوباره بلند شد و ادامه داد. هر قدم که می ‌برداشت، احساس می‌ کرد که به هدفش نزدیک ‌تر می‌شود.

باران طاها و دوستانش را خیلی تَر و تیره کرد؛ اما بچه ها از رفتن به آن مخروبه واهِمه داشتند؛ زیرا بارها شنیده بودند که در داخل آن مخروبه یک چیزی ترسناک شبیه حیوانات وحشی وجود دارد. هیچ کس تا هنوز جرأت نکرده بود که به آنجا برود. ولی باران اطفال را مجبور کرد که در مورد آن جای وحشتناک هم فکر کنند.

اُرهان هم گفته های هیلین را نزد دوستانش تصدیق کرد؛ اما این هم نتوانست تأثیر چندانی بالای طاها، عرفان و محمد داشته باشد. همه آمدند و تلویزیون را روشن کردند و مشغول دیدن کارتونی تایُو شدند. بچه ها گاه گاهی به کارهای تایُو و دوستانش می خندیدند و گاهی هم جگر خون می شدند تا اینکه در یک صحنه نهایت جالب، تلویزیون خاموش شد و بچا با یک صدا فریاد زدند: نی دیگه! چرا خاموش شد؟

یکی از فرصت های خوب که در این رشته است، این است که امکان کار در سطح بین المللی بسیار زیاد است، محدود به یک مکان نیست و در ابتدا درآمد مناسب می توانید داشته باشید. یکی دیگر از فرصت های خوب این است که پیشرفت سریع می توانید داشته باشید. در حدود شش ماه تا یک سال، یک جوان می تواند در این رشته، یک برنامه نویس مؤفق شود و به درآمد برسد.

نوروز نقش گسترده ای در بافت اجتماعی، همدلی و همیاری مردم درواز داشته است و نیاز مبرم شمرده میشود که به هدف بهبود کیفیت زندگی و آینده فرزندان شان، به شیوه های گوناگون به بهسازی این هدیه الهی سعی بورزند. هرچند تجلیل از جشن نوروز مختص به منطقه درواز نمی شود بلکه همانگونه که در تاریخ خودش عامل نفس تازه میان مردمان سرزمین های وسیع بوده، همچنان عالمگیر مانده است.

زن تنها یک واژه نیست؛ بلکه دنیایی از احساس، صبوری و قدرت در قلب است. او میتواند در یک نگاه، هزاران حرف ناگفته را بگوید و در یک لبخند، امید را به جان های خسته ببخشد، دستانش گرمایی آرامش اند، نگاهش سرشار از مهربانی، و حضورش امنیت بی بدیل.

وقتی چشم هایم را باز کردم، دنیا را تار و تیره دیدم، ندانستم چگونه از موتر افتادم. مردی را نیز دیدم که دراز کشیده بود، او نیز با ما بود. او را از قبل می شناختم، مردی خوب و مهربان بود. وی در جریان لول خوردن موتر، از موتر به بیرون افتید و موتر از رویش گذشت و جان خودرا از دست داد. آخرین جملات فاطمه در گوشم زمزمه می شد، مادر! مرا محکم بگیر. محکم! ولی دیگر نبود که محکم بگیرمش. چشم هایم به دریا دوخته شده بودند، شاید کسی به دادم برسد.

سمرقند و بخارا را اگر حافظ تو می بخشی *** که من هم میتوان بخشم سراسر ملکِ دنیا را