Tag Archives: درواز

مثل آن “چرا “که در میان همۀ نوجوانان، فقط من را پیدا میکرد تا برای مقبول ترین دختر مکتب که همه برایش نامه مینوشتند و گل و تحفه میفرستادند، حتی ” لا” هم ننویسم.

ما همه را انجام می دهیم. ما نماز می خوانیم و روزه هم می گیریم. من فکر می کنم سوی تفاهم شده است. سخنانم تمام شده بود اما لرزه به جانم تا هنوز ادامه داشت. فضای صنف را سکوت گرفته بود. در نهایت استاد سکوت را شکست و گفت: درس تمام است.

تبیین مومن قناعت در باب معنا و مفهوم واژه درواز این است که واژه «درواز» از ریشه «ویس» باد شکل گرفته است و معنای درِ باد یا گذرگاه باد را می‌دهد. بادهایی که از اقلیم گرد می‌آمدند و از این در عبور می‌کردند. باد در فرهنگ باستان همان فرشته «ویس» است.

تازه دردش را فهمیده بودیم. ساعتی که همیشه برای داشتنش افتخار میکرد و ما هم حسرت نداشتن همچون ساعتِ خرابه را میخوردیم، ولی هیچ وقت از او نمی پرسیدیم ساعت چند است. هیچ کس.
توجه نکردن به ساعتش، یعنی اینکه او هم نداشت. و ما هم نمی خواستیم او بالای ما فخرفروشی کند، و ما در مقابل حس ناداری کنیم.

در آغاز قرن نوزدهم، درواز هنوز به عنوان یک دولت نسبتاً قوی تلقی می شد. در دهه ‌های 1820 و 1830، قلمروهای قراتگین و درواز تحت حاکمیت درواز متحد شدند.

غلام حسین فرزند میرزا صابر که در سال 1261 هجری قمری در ولسوالی نسی درواز دیده به جهان گشود و در سال 1327 هجری قمری در همان دیار به رحمت حق پیوست. علوم متدواله را در زادگاه خود فرا گرفت و عالم بزرگ شد، حسینی مثل سایر هموطنان طبع بلند و عالی داشت و اشعارContinueContinue reading “غلام حسین حسینی”